Champagne in de champagne
De zomer van 2007 zou de zomer van de bubbels worden. En daar deze goddelijke drank ons goed mocht smaken, werd het plan gesmeed een voorraadje in te slaan om deze zomer mee door te komen.
Mascha, actief als ze is, dwong me af een weekend te plannen, boekte een hotel en bereide de trip uitgebreidt voor. Ze verzamelde informatie over de diverse champagne huizen en informeerde vrienden en kennissen over onze voorgenomen trip.
Het zou toch wat egoistisch zijn de inkopen alleen voor jezelf te houden (en wellicht ook wat slecht voor de gezondheid).
Met minimale weekendspullen, een creditcard en een bestellijst op zak, vertrokken we vrijdagmiddag om een uur of 2 richting het bruisende zuiden.
Bij Breda moest er nog een kleine noodstop gemaakt worden, want Mascha zou manlief Ed wel een dag of 2 niet zien, dus klef en bef moesten nog even afscheid nemen.
De eerste file kwamen we al tegen toen we net de Belgische grens waren gepasseerd, rondom Antwerpen. Het werd tijd voor de chauf om dan maar even wat nicotine in te halen. Mascha, naast navigator en cateraar, en zelf al jaren gestopt, vond het zo zielig voor me dat mijn aansteker kapot was, dat ze zichzelf als uithangbord uit het raampje hing, op zoek naar een vuurtje bij een mede filegenoot. Het eerste slachtoffer, een Belg in een kluswagen, gaf niet thuis. Maar even later kwam er vanaf de 1e baan een bolide aangezeild die de dames in nood als snel signaleerde. Hij voegde zich dan ook snel naast ons om het benodigde apparataat te overhandigen. Dankbaar maakte ik hier gebruik van en Mascha kon tenslotte, zonder krassen of deuken, al rijdend de aansteker weer bij zijn rechtmatige eigenaar terugbezorgen.
Na de file werd het tijd voor de sanitaire stop en wisselden we van plek om vervolgens ook in Brussel een gezellige file tegen te komen. Het schoot allemaal niet op.
Maar na wat liedje raden en tussendoor wat lekkernijen genietend kwamen we na eer rei van een uur of 8, toch eindelijk in Frankrijk aan.
De eerst overnachting was geplanned in een Formule 1 hotel (nooit geweest, geweldig concept!). Het was al donker, de spullen waren gedropt en er was toch wel hoge nood om een wijntje te nuttigen na de lange rit.
Er hadden zich wat hotels verzameld rond de plek waar we overnachtten en er was ook een restaurant bij. Die zouden we maar es aandoen voor een borrel. De onsympathieke en ongastvrije ober aldaar, gaf in eerste instantie aan dat er alleen wat kon worden gedronken bij een hapje, om even later zijn verhaal bij te stellen met de opmerking dat de keuken dicht was. Oei, dat viel toch niet in goede aarde bij het reisgezelschap.
Tenslotte zijn we maar een hotel binnengelopen en de receptioniste netjes gevraagd of we gebruik mochten maken van hun bar. Natuurlijk! Geen probleem! Wow, wat waren we gelukkig. Dat was wel een glaasje champagne waard!
In de bar was het een leutige boel en al snel raakten we aan de praat met een groepje uitbundige, toch al iets of wat dronken Belgen. Maar desalniettemin waren het gezellige gesprekspartners. Na een glaasje of 2 – 3 besloten we toch maar terug te gaan naar het hotel. Het zou morgen een lange dag worden.
Doordat de zon al tijdig onze slaapcabine had gevonden, zouden we niet lang onze tijd te voldoen met uitslapen. Snel douchen en ontbijtje op bed (de restjes uit de proviant tas van Mascha), en hop de auto in.
Via Epernay zijn we in eerste instantie doorgereden naar Le Mesnil sur Oger, om het huis Guy de Charlemagne aan te doen waar Joop zijn champagne voor Le Garage vandaag haalt. Bloedje heet was het in La France en we waren super blij met de vonst van dit huis om een lekker koud glas te gaan proeven. Nou dat was toch niet verkeerd. Hiervan wilde we onszelf wel een aantal flessen van kado doen. En dan ook maar wat meenemen voor de mensen thuis? De rose werd wel afgekeurd, die zouden we elders vast beter kunnen krijgen.
Na een aantal dozen te hebben ingeladen zijn we free-style gaan proeven, 2 keer links, 2 keer rechts (het stikt daar echt van de champagne huizen) en kwamen we bij een grotesk huis aan, alwaar een gezellig boertje, waarschijnlijk niet Bernard Pertois himself, ons in veel te rap frans te woord stond en een lekkere glas bubbels voorschotelde.
De twee andere aanwezige proevers wisten het een en ander voor ons te vertalen in het Engels, maar alleen het voorkomen van het boertje zelf bracht ons al in vervoering.
De keuze in de bubbels was daarnaast ook snel gemaakt, waarnaar onze buit op een klein bouwvallig karretje naar de auto werd gebracht.
Tijd voor de lunch! En voor benzine! Met de langere afstanden moet je dat toch altijd wat ruimer inschatten. We gingen terug naar Epernay, waar ik Mascha de chique champagne huizen wilde laten zien.
Na de lunch en een bezoekje aan het VVV (waar we erachter kwamen dat de kans op een bed die avond wel erg klein was), gingen we toch over de schreef en zijn even een kleine blik gaan werpen in de shop van Moet en Chandon. Fout, fout, fout ! Er bleef een veel te dure fles champagne, inclusief een setje champagne glazen in de vorm van een tulp, aan onze handen kleven. Maar wat waren die glazen mooi!
Op naar de middagactiviteit in Bouzy. Daar zouden we een ook een vooraf gepland champagnehuis gaan opzoeken. Echter met weinig succes, het huis was dicht en bij vele anderen kregen we ook geen gehoor.
Totdat we uiteindelijk bij Maurice Verselle terecht kwamen. Deze leek in eerste instantie ook niet op onze komst te zitten wachten, totdat er een oud mannetje de deur uitkwam om ons in onverstaanbaar Frans te melden dat we verderop op het terrein moesten zijn.
Een gezellige oma wist ons aldaar rijkelijk te bedienen van de paar soorten die ze had. We vonden hier wel de juiste Rose en ook nog speciale Grand Cru’s.
Onze medegenieters waren deze keer een Belgisch stel, wat her en der weer wat kon vertalen voor ons. Zelf waren ze, zo zag het er naar uit, hun champagne voor de bruiloft aan het uitzoeken.
Nadat de bestellijst was opgemaakt konden we de auto gaan halen. De achterbank moest neer en de vering begon al aardig in te zakken. (Ik mocht eindelijk eens aan dat knopje zitten waarmee je je koplampen kon bijstellen als je zwaar beladen bent.)
Het Belgische stel wist ons ook te vertellen dat er ook in de kleine dorpjes weinig kans was een slaapplaats te vinden, vanwege een of andere feestdag.
Tevens zagen we in de verte noodweer aankomen. De beslissing was dan ook snel gemaakt om niet morgen, maar meteen maar de oversteek te maken naar het vertrouwde Breskens. Het was een uur of 5 dus om een uur of 10 zouden we toch ‘thuis’ kunnen zijn.
Nadat we contact hadden gezocht met Natascha, bleek ze er al min of meer rekening mee te hebben gehouden. We waren dan ook meer dan welkom, die avond al in haar huisje neer te strijken. Dus zo gezegd zo gedaan, we liet het noodweer achter ons, via de zon en flink wat regen, een leuke omleiding en een kop koffie kwamen we die avond aan in de knusse villa van Adam op de Vogelenzang.
Moe maar voldaan mochten we zonder franje aan de champagne!
Mascha, actief als ze is, dwong me af een weekend te plannen, boekte een hotel en bereide de trip uitgebreidt voor. Ze verzamelde informatie over de diverse champagne huizen en informeerde vrienden en kennissen over onze voorgenomen trip.
Het zou toch wat egoistisch zijn de inkopen alleen voor jezelf te houden (en wellicht ook wat slecht voor de gezondheid).
Met minimale weekendspullen, een creditcard en een bestellijst op zak, vertrokken we vrijdagmiddag om een uur of 2 richting het bruisende zuiden.
Bij Breda moest er nog een kleine noodstop gemaakt worden, want Mascha zou manlief Ed wel een dag of 2 niet zien, dus klef en bef moesten nog even afscheid nemen.
De eerste file kwamen we al tegen toen we net de Belgische grens waren gepasseerd, rondom Antwerpen. Het werd tijd voor de chauf om dan maar even wat nicotine in te halen. Mascha, naast navigator en cateraar, en zelf al jaren gestopt, vond het zo zielig voor me dat mijn aansteker kapot was, dat ze zichzelf als uithangbord uit het raampje hing, op zoek naar een vuurtje bij een mede filegenoot. Het eerste slachtoffer, een Belg in een kluswagen, gaf niet thuis. Maar even later kwam er vanaf de 1e baan een bolide aangezeild die de dames in nood als snel signaleerde. Hij voegde zich dan ook snel naast ons om het benodigde apparataat te overhandigen. Dankbaar maakte ik hier gebruik van en Mascha kon tenslotte, zonder krassen of deuken, al rijdend de aansteker weer bij zijn rechtmatige eigenaar terugbezorgen.
Na de file werd het tijd voor de sanitaire stop en wisselden we van plek om vervolgens ook in Brussel een gezellige file tegen te komen. Het schoot allemaal niet op.
Maar na wat liedje raden en tussendoor wat lekkernijen genietend kwamen we na eer rei van een uur of 8, toch eindelijk in Frankrijk aan.
De eerst overnachting was geplanned in een Formule 1 hotel (nooit geweest, geweldig concept!). Het was al donker, de spullen waren gedropt en er was toch wel hoge nood om een wijntje te nuttigen na de lange rit.
Er hadden zich wat hotels verzameld rond de plek waar we overnachtten en er was ook een restaurant bij. Die zouden we maar es aandoen voor een borrel. De onsympathieke en ongastvrije ober aldaar, gaf in eerste instantie aan dat er alleen wat kon worden gedronken bij een hapje, om even later zijn verhaal bij te stellen met de opmerking dat de keuken dicht was. Oei, dat viel toch niet in goede aarde bij het reisgezelschap.
Tenslotte zijn we maar een hotel binnengelopen en de receptioniste netjes gevraagd of we gebruik mochten maken van hun bar. Natuurlijk! Geen probleem! Wow, wat waren we gelukkig. Dat was wel een glaasje champagne waard!
In de bar was het een leutige boel en al snel raakten we aan de praat met een groepje uitbundige, toch al iets of wat dronken Belgen. Maar desalniettemin waren het gezellige gesprekspartners. Na een glaasje of 2 – 3 besloten we toch maar terug te gaan naar het hotel. Het zou morgen een lange dag worden.
Doordat de zon al tijdig onze slaapcabine had gevonden, zouden we niet lang onze tijd te voldoen met uitslapen. Snel douchen en ontbijtje op bed (de restjes uit de proviant tas van Mascha), en hop de auto in.
Via Epernay zijn we in eerste instantie doorgereden naar Le Mesnil sur Oger, om het huis Guy de Charlemagne aan te doen waar Joop zijn champagne voor Le Garage vandaag haalt. Bloedje heet was het in La France en we waren super blij met de vonst van dit huis om een lekker koud glas te gaan proeven. Nou dat was toch niet verkeerd. Hiervan wilde we onszelf wel een aantal flessen van kado doen. En dan ook maar wat meenemen voor de mensen thuis? De rose werd wel afgekeurd, die zouden we elders vast beter kunnen krijgen.
Na een aantal dozen te hebben ingeladen zijn we free-style gaan proeven, 2 keer links, 2 keer rechts (het stikt daar echt van de champagne huizen) en kwamen we bij een grotesk huis aan, alwaar een gezellig boertje, waarschijnlijk niet Bernard Pertois himself, ons in veel te rap frans te woord stond en een lekkere glas bubbels voorschotelde.
De twee andere aanwezige proevers wisten het een en ander voor ons te vertalen in het Engels, maar alleen het voorkomen van het boertje zelf bracht ons al in vervoering.
De keuze in de bubbels was daarnaast ook snel gemaakt, waarnaar onze buit op een klein bouwvallig karretje naar de auto werd gebracht.
Tijd voor de lunch! En voor benzine! Met de langere afstanden moet je dat toch altijd wat ruimer inschatten. We gingen terug naar Epernay, waar ik Mascha de chique champagne huizen wilde laten zien.
Na de lunch en een bezoekje aan het VVV (waar we erachter kwamen dat de kans op een bed die avond wel erg klein was), gingen we toch over de schreef en zijn even een kleine blik gaan werpen in de shop van Moet en Chandon. Fout, fout, fout ! Er bleef een veel te dure fles champagne, inclusief een setje champagne glazen in de vorm van een tulp, aan onze handen kleven. Maar wat waren die glazen mooi!
Op naar de middagactiviteit in Bouzy. Daar zouden we een ook een vooraf gepland champagnehuis gaan opzoeken. Echter met weinig succes, het huis was dicht en bij vele anderen kregen we ook geen gehoor.
Totdat we uiteindelijk bij Maurice Verselle terecht kwamen. Deze leek in eerste instantie ook niet op onze komst te zitten wachten, totdat er een oud mannetje de deur uitkwam om ons in onverstaanbaar Frans te melden dat we verderop op het terrein moesten zijn.
Een gezellige oma wist ons aldaar rijkelijk te bedienen van de paar soorten die ze had. We vonden hier wel de juiste Rose en ook nog speciale Grand Cru’s.
Onze medegenieters waren deze keer een Belgisch stel, wat her en der weer wat kon vertalen voor ons. Zelf waren ze, zo zag het er naar uit, hun champagne voor de bruiloft aan het uitzoeken.
Nadat de bestellijst was opgemaakt konden we de auto gaan halen. De achterbank moest neer en de vering begon al aardig in te zakken. (Ik mocht eindelijk eens aan dat knopje zitten waarmee je je koplampen kon bijstellen als je zwaar beladen bent.)
Het Belgische stel wist ons ook te vertellen dat er ook in de kleine dorpjes weinig kans was een slaapplaats te vinden, vanwege een of andere feestdag.
Tevens zagen we in de verte noodweer aankomen. De beslissing was dan ook snel gemaakt om niet morgen, maar meteen maar de oversteek te maken naar het vertrouwde Breskens. Het was een uur of 5 dus om een uur of 10 zouden we toch ‘thuis’ kunnen zijn.
Nadat we contact hadden gezocht met Natascha, bleek ze er al min of meer rekening mee te hebben gehouden. We waren dan ook meer dan welkom, die avond al in haar huisje neer te strijken. Dus zo gezegd zo gedaan, we liet het noodweer achter ons, via de zon en flink wat regen, een leuke omleiding en een kop koffie kwamen we die avond aan in de knusse villa van Adam op de Vogelenzang.
Moe maar voldaan mochten we zonder franje aan de champagne!
posted by Marjo @ 7:41 PM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home