Koninginnendag uhh... weekend

Dit jaar werd het wel een heel lang feest weekend, met veel leut en luitjes uit alle lagen van de bevolking.

Dat het een grote gezelligheid zou gaan worden, werd al een feit toen de Bressianen Mr. Ocke en Miss. Adam zich meldden langs te komen, het werd dan ook meer dan een Ocke weekend in Adam.
Het begon allemaal vrijdagavond al. Susan en ik werden uitgenodigd op het feestje van wat Regattagenoten uit de Carib. In een select gezelschap mochten we onze herinneringen weer nieuw leven inblazen en werd er nieuwe informatie opgedaan over de wedstrijd om St. Maarten.
Zo begon mijn weekend zaterdagochtend met een stevige kater, die gelukkig het einde van de middag wegtrok, toen eerder genoemde Bressianen aankwamen op mijn zonovergote, bloedhete balkon voor een eerste borrel. Als kado werden door hen 2 geweldige fietsen gegeven om zo de, al enige tijd aanwezige, problematiek van de logistiek voor logees in 1 keer op te lossen.
Goed en wel op het balkon gepositineerd, met het glas in de hand, deed zich daar een volgende verrassing voor: Griekenland zeilgenoot Sjef reed per abuis voorbij. 1 aanblik op het balkon, was genoeg voor hem zijn auto te laten voor waar ie was en zich bij de vrienden uit het verre zuiden te voegen. Meteen zette hij zijn plannen om, zodat we enige tijd later gevieren ook konden genieten van een Olso's uitstapje, op te fiets natuurlijk.

De volgende ochtend was daardoor een dejavu van de ochtend ervoor. Nog niet uit het veld geslagen, voegde ik me al snel bij het Ocke gezelschap voor een verder bezoek aan Adam. Na een zonnig ontbijtje bij de favoriete Bagels en Beans, dit keer Sjef ingeruild voor Susan, trakeerden we hen op een van onze favoriete bezigheden: picknicken in het Vondelpark.



Nog wel wat voorzichtig met de wijn, maar niet met de zon, konden we lekker door keuvelen en luieren totdat het voor mij tijd werd om naar huis te gaan. Aldaar zou ik mijn logees opwachten.... het bleek echter de omgekeerde wereld. Aangesjeest of mijn gammele fiets (die dus snel vervangen zou worden), zaten Mascha, met nieuwe aanwinst Ed, en Angelique al met een biertje op terras 'het Vogeltje' te wachten op mijn komst.
Enkele minuten later konden ze dan eindelijk doorgaan met een volgend biertje, 1 etage hoger. De Bressianen voegden zich al snel toe, evenals Mike de Regattagenoot. Door de gezelligheid (en te meer om de gebrekkige info van mijn kant), misten we de bus en begonnen we onze reis dan maar met tram de stad in (tja, de fietsen waar weer es op).


Na een korte stadwandeling vanaf de Dam over de Rozengracht, meldden we ons enige tijd later op het terras van Maltzano, waar eerder genoemde Susan en Sjef, maar ook Annet exclusief op onze komst zaten te wachten. Trots lieten ze ons de speciale kamer zien, waar we ons diner mochten nuttigen.
Toen even later de dochter van Piet, Angelique nr 2, met vriend Hans zich bij het warme gezelschap voegden, was het 12-tal dan eindelijk kompleet!


Na een lange Tappas tafeling (leuk zo'n aparte kamer, maar je wordt nogal eens vergeten door de bediening), was eindelijk het sein gegeven dat we ons mochten storten in de Koninginnenacht!
De groep werd wat opgefrist met nog wat zeilvrienden en vriendinnen (zal ik ze niet allemaal noemen), toen we ons bij de Blaffende Vis hadden geinstalleerd.
De gevel van het wereldberoemde cafe in Adam was weer erg Ocke voorzien van een koninklijke onderscheiding: Daddy Cool (Wim Lex, voorzien van zijn 3 prinsesjes).


Daar we elkaar allemaal wel heel erg gezellig vonden, werd de locatie ook niet meer gewijzigd (muv een aantal mensen die onze locatie onverhoopt in de menigte zoek raakten).
Na een drukke avond op de Westerstraat, werd door het overgebleven gezelschap nog een 2e kroeg aangedaan, te weten het cafe waar Gladys jaren de bar had waargenomen.
Tevens was het tijd voor wat lekkere dikke frieten.
Maar het klokje tikte maar door, dus al snel werd het toch tijd mijn 4 logee's uit te nodigen voor de afterparty op de Sassemstraat. Een laatste biertje werd opgetrokken en een laatste spel, het bekende afterparty spel ' liedje raden' werd met veel enthousiasme gespeeld.
Een nieuwe locatie, want eerder die dag was de oude locatie voorzien van een babybuur (Ja, Nienke heeft een Jan gekregen!). Susan was er dan wel niet bij, maar voor mij toch een goede test of de nieuwe locatie wel liedjesradenproef zou zijn. Nou deze nacht dus wel, blij dat ik mijn gehorige buur eens terug kon pesten, hielden we pas op toen de zon zich weer meldde.

Paar uurtjes slapen en wakker worden op de dag dat het feest zou moeten beginnen: Koninginnedag! Na een stevig ontbijt, konden we onze activiteiten weer doorzetten. Tussenstand: 4 personen.

Na wat kinderspelletjes in het Vondelpark te hebben aanschouwd, onze bekenden achter de kraampjes weer even gedag te hebben gezegd, werd het eerste biertje genuttigd, wat het teken was dat de helft van ons toch ook maar eens besloot op huis aan te gaan. Over: Angelique en ik.
Maar we waren er nog niet klaar mee! Ook al konden onze voeten ons niet meer dragen, smaakte het bier voor geen meter, het was tijd om nieuwe contacten te leggen. Na een kleine wandeling op de Prinsengracht konden we ons dan ook snel voegen bij ex-vriend en wat ex-buren op de boot. (Beter een goede ex dan een verre... ?)
Toch was de energie al aardig op, ik kon me er niet meer toe zetten me sociaal op te stellen. Maar heerlijk was het wel, om me heen en weer te laten wiegen door de grachten, voorzichtig nippend... van toch maar een biertje...

Tegen een uur of negen werd het toch tijd om huiswaarts te gaan en, met Angelique 1 nog steeds in mijn gezelschap, een pizza te scoren, de laatste 5 minuten van Grey's Anatomie te zien, en half slapend een Julia's Tango mee te maken.
Half 11: tijd om op 1 oor te gaan, morgen weer werken...