Dag 8. Do. 2 maart 2007
“Het is minder pijnlijk om de waarheid te weten, dan om in het ongewisse te blijven” ___________________________________________________________________________ St Barts Gustavia: patser-boten-paradijs.

De ochtend mochten we iets voor onszelf doen, joepie! Frans ontbijtje, shoppen en boulevard-paraderen. Daarna vertrokken we naar SXM[11)om ons in te schrijven voor de regatta. Tijdsdruk, stress! Na 4 uur zeilen we door de spinakerrace met de ABN Amro 1, wat een uitzicht!






Ns aanleg in de baai met de Dinghy naar het Heineken Holland Huis voor het eerste biertje: De ABN Amro 1 ligt er al mooi bij. De kledingkraam wordt als drie-dolle-dwaze dagen geplunderd door de Galaxies (‘Wat zullen we de lievelingszus van onze broers zijn!’). Daarna de in-activiteiten: inkopen, inschrijven en indrinken. De sfeer is al helemaal gezellig! Met de dinghy naar de boot voor zwemmen, borrel (met Solo-wijntjes!) en bootjes kijken, waarbij Mattijs zich afvraagt waarom het ‘voor anker liggen’ heet terwijl de boot meestal achter het anker ligt… Tijdens de Heineken Regatta is er een ‘dinghy-service’[12] omdat de meeste boten z’n dinghy zelf wegdoen voor de wedstrijd en omdat er anders 250 dinghies in de haven liggen. Ook onze dinghy wordt op een geheime plek weggestopt. Met de dinghy-service varen we naar de kant, waar we bij Boathouse vis gaan eten. Heerlijk! Maar veelsteveel, porties waar een half eiland een maand van kan leven.. De muziek trekt en de spanning neemt toe, we moeten de hort op! Door een tweede dinghy worden we afgezet bij Port Plaisance (‘haven van plezier’) in de lagoon, waar de eerste avond het Heineken-feest georganiseerd wordt. De band speelt al lekker als we de boel outchecken. JP gaat aan de Cubaanse sigaren en zo gaat ieder zijn eigen weg. Microsoft wordt gespot en de eerste lijntjes worden gelegd. (“Ken je die? En die?”) Het bizarre is de toilet, die in het casino is. Als je daar naar binnen loopt, beland je in een andere wereld, die van inlanders met vette kettingen om. Wat een rare mix met die zeilers! Een gezellige, nog wat rustige eerste avond, met een tijdsdruk omdat de dinghy-service tot 1 uur ’s nachts vaart en het advies was om niet de laatste te nemen. Bijna onderuit gelopen door 200 mannelijke zeilers, werden we gered door de Braboot: Duke Sailing Team uit Den Bosch. Ze zorgden dat we netjes werden afgezet bij de Galaxie en wisten ons terloops ook nog even te melden dat Prins Heerlijk[13] ook op het feest was geweest. (en het is pas feest als Prins Heerlijk is geweest, zeggen ze ook wel eens) Klein after-partietje, maar de plicht roept: morgen begint het echt! Let the games begin! Met gezonde spanning gaan de kippen op stok.

Dag 9. Vr. 3 maart 2007

“Ik zie een boei, hij is nog ver, maar langzaam komt hij dichterbij” ___________________________________________________________________________ half 8 op, 8 uur aanzeilen (anker op & in) om ruim op tijd voor de start te zijn (half 10) Klasse non-spinaker 2: blauw-oranje vlag. Met ieder een taak (Wim stopwatch, Ieke walkie-talkie, Mirjam aan het roer, rest vlaggen-zoeken) Door alle boten heen manouvreren en ondertussen de startlijn in de gaten houden en de voorgaande starten bijhouden. (‘Wie gaan daar nu weg? Grijs? Hoeveel zijn zij voor ons? Twee? En nu? Wie maken zich nu klaar?’) Steeds stressvoller, waar zijn onze groep-genoten? Ziet iemand nog blauw-oranje? Nee? Zijn ze al vertrokken dan? Matijs besluit dan om 9.45 uur toch maar ook te vertrekken, pro forma nog gemeld aan de startboot. En daar gaan we! Klein stukje tot de boei, dan een heel eind voor de wind. We zien dan wel een andere boot van ons team, dus echt veel achterop liggen we niet. De wedstrijd is een rondje SXM. Om de hoek wordt het steken[14] eh... kruisen of rakken. De twee teams fokkemaatjes zijn JP en Euca op stuurboord en S&M op bakboord. Pim is multi-inzetbaar, Mirjam schippert, Mattijs op de uitkijk, Wim dekslet-stand (behalve als er een fotograaf op een bootje in zicht is, dan duikt Wim zijn kledingkast in om een frisse Hawaii-blouse aan te trekken.


Wat er in de praktijk op neer komt dat Wim nooit op een foto staat..) Hulde voor Pim- en Wimsalabim om een warme lunch te toveren bij kracht 5. Derde deel halve wind, Susan aan het roer, valt nog niet mee! Laatste deel wind van achteren, pakken we op de valreep nog bijna een extra boei mee. Om 16 uur (na 25 mijl) komen we aan in Philipsburg, de hoofdstad- met de grote cruiseboten. De muziek vanaf het strandje/boulevard komt ons al tegemoet, drukte in de baai met alle boten, het ziet er te gek uit! Zwemmen, apres-sail-borrel, ijs halen. Prins Heerlijk en de Oger-boot liggen naast ons! Dat zal lekker slapen! Mattijs vindt de regatta BBQ-gewijs waardeloos, ‘ik heb nog nooit zo weinig geBBQt tijdens een regatta’. Dinghyservice duurde te lang, maar uiteindelijk belanden we dan toch aan wal. Snelle hap op straat en biertjes bij bandjes. Een groep is gaan sushi-eten en dit heeft een Berend Botje Borrel Brug opgeleverd. Volgend jaar de Berend Botje Borrel Boot, er moet wel wat te wensen over blijven… Slenteren op de boulevard, die is afgezet door grote opgeblazen Heineken-poorten, de resultaten van de eerste dag bekijken in de wedstrijd-tent (13e van de 15) Er zijn twee boten tegen elkaar aan gezeild, beiden uit de race. De ABN 1 heeft het rondje SXM in 2 uur en 50 minuten gedaan en ze hadden een ultiem-lelijke trofee gewonnen voor de spinaker-wedstrijd (Commodores Race). De avond verliep op ieders wijze voorspoedig- en uiteindelijk is ook iedereen (en op tijd) thuis gekomen.

Dag 10. Za. 4 maart 2007

“Beter meeverzekerd, dan onverzekerd” ___________________________________________________________________________ Half 8 op. Lousy nacht met regen en veel wind, licht brak opgestaan. Weer om half 10 starten, maar eerst een half uur op de motor. Dit keer hebben we de start gehaald! De wind is pittiger, kracht 5. Het is een kleinere race, met veel kruisen. Onderweg komen we nog een klein bootje tegen (zie foto) We doen er uiteindelijk 3 uur en 20 minuten over voordat we in Marigot aankomen. We proberen in de haven te liggen, maar die is afgehuurd door ATP. De baai ligt al erg vol en we zien een cat met zijn schroef een tweede ankerlijn lostrekken. Het is nog vroeg, dus we gaan het stadje maar even in. De straat wordt alweer helemaal ingenomen door de Heineken-standjes en poorten. Vertrouwd. Een cocktail met kreeft als klein aperatiefje op de boulevard. Op de boot terug zwemmen met een schildpad en borrelen met de nieuwe aanwinst: de BBBB[15]. Toen Mattijs terugkwam snel handelen: we kunnen toch in de haven liggen! Snel anker op, en weg waren we. Heerlijk rustig liggen we even later in de Marina. (eindelijk geen last van dinghy-service-sluitings-tijden) Eerst de wedstrijd-uitslagen checken: 11e van de 15, we gaan vooruit! Het merendeel van de groep gaat eten bij de BaliBar – goede recensies en het gerucht gaat dat er zelfs iemand een doggy bag heeft meegenomen (en deze vervolgens als een Moeder Theresa aan een van honger stervende zeiler heeft gegeven). De rest gaat drinken bij de bekende buitenbar op de boulevard. Tijdens een buitje worden nieuwe vrienden gemaakt onder de parasol: ABN Amro Private Banking en Eindhoven. Na een kleine snelle hap zet de avond zich door met Microsoft, Lou Grant en de Brabo’s. Nadat alles dicht was en de straten ook schoongeveegd, gingen we richting haven met z’n allen. Marjo deed nog een eenzijdige shirtwissel met ABN Amro, nadat we hun voorstel om een bootwissel uit te voeren maar hebben afgewezen… Geen after-party bij de Eindhoven-hotel-cat[16] helaas, dus maar weer de kooi in, rond half 3.










Dag 11. Zo. 5 maart 2007
Op de finishlijn: “In de brochure stond dat er 9 champagneglazen aan boord waren” ___________________________________________________________________________ 8.15 op, Frans ontbijtje ‘a bord’. Lekker douchen in het havenkantoor, want de start is pas om 10.40 uur. De wind is gaan aantrekken, kracht 6! De start was dit keer echt spannend, en we werden 2 meter voor de startlijn door een concurrent voor de keuze gesteld: over de startboot heen of overstag, met als gevolg dat we meteen achterop lagen. Ik las later dat een andere boot de eerste optie heeft gekozen, waardoor de startboot water maakte... Afijn, een begin van een spannende wedstrijddag met vuilwinden en afloeven, met net-niet-boeikussen en aftroeven (wat een mooie boei-actie hadden wij, alle hulde voor Mirjam!) Helaas moesten we het afleggen bij het voor-de-wind varen, want wij hadden geen ‘halve-winder’ of boom. Verbeterpuntje voor volgend jaar: een (bamboe)boom jatten of lange gast regelen (mogelijk bootwissel met Van de Sar van ABN).















De wedstrijd-dag ging supersnel om, het was waanzinnig en genieten! Want je weet het, staat het schuim op de koppen van de golven, dan staat het schuim op de mond van de kapitein! Bij Philipsburg voer nog een containerboot uit, waar wij net voor konden varen, maar de boten achter ons werden door de loodsbootjes weggebonjourd. Rond half 3 kwamen alle boten ongeveer gelijk aan, een geweldig gezicht. Wim had precies op tijd de gevulde glazen champie klaar om de proosten naar de finish-cat: Champagne op de finishlijn! 9e plek!! à ß Eindstand: 11e van de 15.















In de baai van Simpson ligt het heel erg vol, tot de brug opengaat en de helft de lagoon binnenvaart. Vanaf het strand hoor je al de reggae-muziek, de gezelligheid straalt ervan af! Wij in chillstand op de Galaxie, er hebben nog nooit zoveel dekpoezen op de boot gelegen. Wim en Mattijs maken BBQ (zalm, kip, spareribs) om een goede bodem te garanderen. Na de eindeloze prijsuitreiking de dinghy naar het strandfeest genomen, foto’s bekeken en rondgelopen. Veel locals deze avond, kwamen voor de zonen van Bob Marley. Na 1 uur de taxi naar de Bliss, een hippe disco naast het vliegveld. En iedereen was er weer! Including Prins Heerlijk. Wat een topnacht was het, niets te veel beloofd! Half 6 terug op de boot…

Dag 12. Ma. 6 maart 2007
“Als je niet weet naar welke haven je wil, vaar je nooit de juiste koers” ___________________________________________________________________________ Ergens ’s ochtends wordt er geklopt, ‘gaan jullie mee ontbijten?’ Oeps! Natuurlijk, maar geef ons even 5 minuten…? Gered door de regen die begint, wij snel het water induiken. In de regen in de zee…flitsen van de nacht tevoren schieten door mijn hoofd, regen op de dansvloer in de open-air disco… “We worden nat” zegt Marjo, “we moeten eruit”. Snel aankleden en met de dinghy mee naar de Marina voor een ontbijtje bij Zee Best (French food, without the attitude) (but wel de wachttijd, wat werd ons geduld op proef gesteld…) Nog wat inkopen gedaan en terug. De wind voelde dat de regatta was afgelopen en deed meteen zijn best niet meer. In 2 uurtjes naar Anguilla gevaren (op de motor, geen zin meer om te kruisen) In de Road Bay voor anker, wat een rust na al die drukte… We liggen met 3 bootjes in de baai. Naar het strand gezwommen, boekjes gelezen, dekgeslet ☼, the usual.

De borrel werd geserveerd op de nieuwe Berend Botje Borrel Brug (Roq F met peer) en weer een verse pinac! (met bijbehorende muziek:♫ “Do you like Pina Colada?”♪) Lekkere manier om wakker te worden van een middagdutje… Op het strand zit restaurant The Barrel Stay met kok Graham Belcher en zijn vrouw, een Engels stel dat hun sterren-restaurants achterliet om hier op dit godvergeten paradijsje te gaan koken. Dat konden we niet zomaar voorbij laten gaan dus. Wim zwom er ’s middags al heen om te reserveren en om 8 uur vertrokken we (zonder slippers) met de dinghy naar het strand. Het eten was superb! Kreeftesoep, kreefterisotto, kreeftcakes, gegrilde kreeft, garnalentempura, foie gras, het kon allemaal niet op! (of eigenlijk kon het wel op, sterker nog, het ging allemaal op) Het restaurant zat (op een maandag zelfs) vrij vol! Het was echt een verwen-avond voor ons, we rolden zo onze bedjes in.



Dag 13. Di. 7 maart 2007
“Ik heb de kussens weggegooid, er werd zoveel over gezeken” ___________________________________________________________________________ Na omelet-ontbijt naar Prickley Pear, een paradijselijk koraalrif en strandje, waar we ons Heineken-vatje, gekregen bij de HR, maar eens lekker opproosten... ’s Avonds voor anker in Crocus Bay. Over deze dag zeggen foto’s meer dan woorden ...




























Dag 14. Wo. 8 maart 2007
“De zeilen mogen wel gestreken worden. Op hoeveel graden?” ___________________________________________________________________________ Half 9 op, duik in zee (laatste keer zo lekker wakker worden…). Na ontbijt klein stukje varen langs Sandy Island, klein mini-eilandje met een boot en een kroeg erop. Lui als we waren vonden we het wel prima het vanaf de boot out te checken en door te varen, terug naar Sint Maarten.”Het weer betrekt” “Tja, alles is betrekkelijk”. In StM hebben we eerst een paar uur in de welbekende Simpson Baai gehangen (zwemmen, lezen, borrelen, niet meer praten want we vielen in herhalingen, alles was gezegd) tot de “brug van half 6”. We konden in de Marina liggen, zodat de cirkel weer rond was. Cocktailtje bij Jimbo’s en een borrel aan boord onder het genot van een foto-presentatie van al onze foto’s. Mattijs had alle kaartjes leeggetrokken op zijn laptop en ons allemaal een gebrande CD gegeven, handig! En lachen om de foto’s met elkaar te kijken. Na nog wat wodka-limes gingen we de boot-bar en de Soggy Dollar Bar bekijken. De eerste was leeg – last van een after-regatta-dip- maar de tweede was redelijk vol, niet met zeilers (helaas) maar met crew van patserboten. (gemiddelde leeftijd 18) Evengoed smaakte het bier wel en er hingen leuke gadgets, dus het werd (zoals we gekozen hadden voor de laatste avond, zoals je vroeger mocht kiezen wat je met de laatste gymles wilde doen): apenkooien! Op barkrukken, met reddingsboeien, op het biljart en met als toppunt: paaldansen op de bar! Wilde spektakels! Na sluiting liepen we terug, toen we ergens vanuit een bar Guus Meeuwis hoorde zingen. Een bijna-gesloten barretje werd spontaan door ons overgenomen, Susan aan de muziek, Marjo achter de bar, Wim met diverse bartikelen in zijn broekzak, het was weer vanouds! Blijkbaar zongen we zo goed, dat we van de barman een microfoon kregen en mochten we karaoken zonder tekst, top! Ik denk dat heel StM heeft kunnen genieten van Dokter Bernard… Toen alle barkettingen op z’n plaats hingen (om onze nekken), Susan een hoed op, Wim een Red Bul-afdruiprekje en de Euc een neger om, konden we rond 4 uur naar huis… eh naar de boot, waar we sterke bewijzen van een nachtelijke kookpartij tegen kwamen.




















Dag 15. Do. 9 maart 2007
“Paalsteekdansen, met 1 hand, onder water... naakt” ___________________________________________________________________________ Rond 9 uur op. De stille getuigen van een wilde avond waren verzameld om Beer. Hij had een saxofoon om en 16 kettingen, het was echt een coole beer geworden. “De beer is ook aan de boemel gegaan” concludeerde Pim, die ook nog even vermeldde dat hij spierpijn had, van het paaldansen. Dat was vast een zin die hij nog niet eerder in zijn leven gezegd had… Douchen en snelle koffie om rond 10 uur op de kade te staan met alle baggage. Iedereen was een beetje stil. Of het door het vertrek kwam of door de afbrekende alcohol, dat was niet bekend gemaakt. Met een taxi gingen we naar het vliegveld om vast in te checken, om de rest van de dag lekker lui in de Bliss te hangen tot het vliegtuig zou landen. Dit liep helaas allemaal wat anders dan gepland, maar we laten het zo maar staan, klinkt als een relaxte laatste dag en dat houden we maar zo. Lunch in Bliss met klein, maar lekker wijntje en voor sommigen onder ons was Bliss een trip down memory lane; de schommel, de discobal, de VIP-banken, het zwembad, de bar… Uiteindelijk kwam toch de tijd dat het vliegtuig – via Curacao – teruggenomen moest worden. Terugkijkend op een waanzinnige vakantie, met leuke bootgenoten en een fantastische regatta, vliegen we op over Sunset Beach (laatste glimp van Bliss), over Simpson Bay (laatste blik op de Galaxie) en over het hele eiland St. Maarten en prachtige blauwe zee…

[1) Mattijs = een schipper zonder grenzen, want hij kan grenzeloos vissen, koken en zeilen [2] Mahi Mahi = Meest voorkomende vis daar, op het menu en in de zee (zullen we later ontdekken), een soort Dorade- maar dan weer niet zoals wij in NL kennen, ze noemen hem ook wel Dolphin-fish – volgens wiki omdat ze daarop zouden lijken- maar hij is geel-groen en heeft geen rugvin. [3] BOB = Borrel Op Boot [4] Pinac = Pina Colada: cocosmelk, cocoscreme, ananas, Mount Gay rum en nootmuskaat[5] Mapkin = Een vaarkaart op een servetje [6] HR = Heineken Regatta [7] BBQ-aan-boord [8] Killer Bee = Rum Punch = rum, limonade en nootmuskaat (de lokale variant, in 1621 door de Hollanders ingebracht, hebben we toch iets enigszins goed gedaan…) [9] Charlestown: genoemd naar de koning van Engeland 1660-1685 [10] Kamikaze: Wodka, triple sec, limoen en ijs [11] SXM = Sint Maarten [12] Dinghy-service = met groene lamp zwaaien om aan te geven dat je wil worden opgehaald, halen en brengen naar de wal [13] Prins Heerlijk = Maurits van Oranje [14] Steken zitten in kleren [15] BBBB = Berend Botje Borrel Brug [16] Hotel-boot: sommige teams hebben een aparte boot of cat waarop ze slapen en hun bagage houden, die vaart achter de wedstrijd aan, zodat de wedstrijdboot licht en compact kan zijn.