Blindedarm gezocht!

Door een onverwachte tussenkomst van de doop van de jongste telg van onze familie, is het famlie weekend verplaatst en kon ik met mijn trouwe carnavaleske partner Angelique toch de jaarlijkse festiviteiten bezoeken in mijn vertrouwde geboortedorp.

Ondanks dat het wat kort dag was toen de beslissing voor ons genomen werd, wist Angelique weer in snel tempo een outfit voor ons bijelkaar te rapen. Een belletje naar een tante X (wegens persoonbescherming is haar naam achterwege gelaten), was genoeg. Want tante X wist, in het ziekenhuis waar zij werkte, 2 complete OK outfits te bemachtigen. Incl. steriele handschoenen, operatie schorten en spuiten.

Nadat ik ’s middags met de complete familie naar de optocht was geweest en de kinderdrukte had weten te overleven tijdens het pannekoeken eten, snelde ik nog niet helemaal afgepeigerd door naar Sassenheim me te begeven in de steriele omgeving van Angelique’s huis. Even mutjes passen, slofjes over de schoenen en een heel onflateus operatiekamer pakketje aantrekken. Dat wordt niet scoren vanavond.

Even later werden we door vader, ouderwets afgezet tussen de kroegen, die al volbeladen waren met dronkemanspubliek. We liepen meteen wat vrienden van Angelique (en mijn vrienden uit een vorig leven) tegen het lijf. De drakula voorzag ons nog van wat nepbloed en dus was onze act kompleet! Zeker toen we hadden vernomen dat Prins Carnaval de vorige avond aan zijn blindedarm was geopereerd. Van opereren kwam echter niet veel, we brachten weinig vertrouwen bij de mens.

Door het disposable operatie schort, konden we de zooi van die avond netjes in de prullenbak gooien en de volgende dag enigszins rein (na een bezoekje aan de kerk voor eerder genoemde doop), het feest op zondagmiddag voortzetten.
Daar ik dit jaar niet als onherkenbare clown ten tonele kwam, maar als herkenbare OK doctor, werd het een grote reunie.
Allemaal oud klasgenoten van de lagere school (of was het de Mavo?), nog steeds gegroepeerd in dezelfde vriendenkring, verwelkomde me en waren zeer geinterreseerd in mijn cariere op de OK. Helaas, ik moest ze terleurstellen, ik brei truien.
Wat zij allemaal deden was overigens heel makkelijk te onthouden; getrouwd met kids en... allemaal werkzaam in de bollen.
Al met al toch leuk om na al die jaren iedereen weer eens terug te zien.