We komen zeker terug, al was het maar voor de Borrelbrug!
Berendbotje in de Caribean, incl. Heineken Regatta 2007
Het complete verhaal, incl. censuur. Dit keer van de hand van mijn stuurboord- en tevens ankerlierpartner, Susan.
Het complete verhaal, incl. censuur. Dit keer van de hand van mijn stuurboord- en tevens ankerlierpartner, Susan.
Dag 1. do. 23 februari 2007
“Heb je honger? Je hapt zo”
___________________________________________________________________________
Na korte vertraging vanwege een zieke passagier verliep de heenvlucht KLM Amsterdam- St. Maarten voorspoedig (11.30-8.30 = 15.30), ook Veldhuis & Kemper waren van de partij.
Aangekomen bij de bagageband op St. Maarten werd kennisgemaakt met de medereizigers, waar we de komende twee weken mee op een bootje zouden gaan hangen, waarna de taxibus ons naar de Simpson Bay Marina bracht. Schipper Matthijs en schipperin Mirjam verwelkomden de groep met een verse, koude Rum Punch en cocosgarnalen uit de oven. De eerste late middag-zon brandde op de witte huidjes, op Euca na die al een negerin was na een zonnebank-regatta in NL.
Het eerste etentje bij Jimbo’s: Grote bladerdeeg-bakken met Ceaser Salad en Mahi Mahi.
Moe van de reis werden de kooien al vroeg gevuld: Pim en Ieke aan stuurboordzijde achter, Marjo en Susan aan bakboordzijde, Wim in de woonkamer, JP bakboordbunkbed en Marian er tegenover, in de punt het schipperstel.
“Heb je honger? Je hapt zo”
___________________________________________________________________________
Na korte vertraging vanwege een zieke passagier verliep de heenvlucht KLM Amsterdam- St. Maarten voorspoedig (11.30-8.30 = 15.30), ook Veldhuis & Kemper waren van de partij.
Aangekomen bij de bagageband op St. Maarten werd kennisgemaakt met de medereizigers, waar we de komende twee weken mee op een bootje zouden gaan hangen, waarna de taxibus ons naar de Simpson Bay Marina bracht. Schipper Matthijs en schipperin Mirjam verwelkomden de groep met een verse, koude Rum Punch en cocosgarnalen uit de oven. De eerste late middag-zon brandde op de witte huidjes, op Euca na die al een negerin was na een zonnebank-regatta in NL.
Het eerste etentje bij Jimbo’s: Grote bladerdeeg-bakken met Ceaser Salad en Mahi Mahi.
Moe van de reis werden de kooien al vroeg gevuld: Pim en Ieke aan stuurboordzijde achter, Marjo en Susan aan bakboordzijde, Wim in de woonkamer, JP bakboordbunkbed en Marian er tegenover, in de punt het schipperstel.
Dag 2. vr. 24 februari 2007
Bij de escargots in Marigot: “Moeten we nog zout op de slakken leggen?”
___________________________________________________________________________
Na een echte douche in de haven inkopen gedaan bij de grote supermarkt in St. M. Het paste allemaal net in een pickuptruc, op de meterslange kassabon na. In de file voor de brug, die we van de andere kant nog meerdere malen zouden aandoen. Twintig kilo zwaarder voeren we de Galaxie uit de haven, het ruime sop in. Rustig zeilend in kracht 2, op weg naar Marigot voor de queste naar Frans gas. De taakverdeling voor tijdens de Regatta gevraagd. De belangrijkste taak is voor het Hoofd Koelbox, daarna de Assistent Koelbox en de BBQ-manager. En iemand met een stopwatch, de zogenaamde “starter”, niet te verwarren met de “stopper” of de “ontstopper” (dat is ook weer een soort starter). Wim heeft plaatsgenomen op zijn vaste plek: het dek. Hij probeert met zijn ogen open te slapen, zodat hij niet zo snel verbrand. JP stapt in zijn leeshoek. Na de eerste ankierlier-activiteit van het duo SM werd door de schipper een eerste BOB geserveerd – compleet met verse Pinac.
Marigot is herkenbaar aan een kerkje of fort op een berg en een roestige schutting in de haven. Marian (het re-animeermeisje, ook wel Curacao genoemd) lag met (ont) spanningshoofdpijn op bed, de rest met de Dinghie naar het vaste land om Frans te dineren in Saint Martin: Escargots en poison (niet te verwarren met poisson) behalve carnivoor JP natuurlijk, alhoewel hij later overstag is gegaan visgewijs. De peperlier was lierisch en de wijn was “Solo”, alhoewel we hem samen dronken. Het vriendje van Marjo was wel disposable, hij werd na gebruik bruut vervangen door een nieuwe. Mattijs fabriceerde een mooie mapkin[5]. Op de terugweg nog een paar kleine biertjes genomen op de boulevard (vet gefinancierd door de EU) – we moesten tenslotte ingewerkt worden voor de HR[6]. Een mooie M&C champagnekoeler/fruitmand paste helaas niet in het tasje- maar we hadden wel mooi uitzicht op een aflevering van de Marigot Soap: vrouw-met-tas wacht smachtend op telefoontje van haar prins terwijl een fan zich aan haar opdringt waarna hij zichzelf dan maar aan de steiger geeft.
Escargots op z’n Hollands met 8 lepeltjes
Bij de escargots in Marigot: “Moeten we nog zout op de slakken leggen?”
___________________________________________________________________________
Na een echte douche in de haven inkopen gedaan bij de grote supermarkt in St. M. Het paste allemaal net in een pickuptruc, op de meterslange kassabon na. In de file voor de brug, die we van de andere kant nog meerdere malen zouden aandoen. Twintig kilo zwaarder voeren we de Galaxie uit de haven, het ruime sop in. Rustig zeilend in kracht 2, op weg naar Marigot voor de queste naar Frans gas. De taakverdeling voor tijdens de Regatta gevraagd. De belangrijkste taak is voor het Hoofd Koelbox, daarna de Assistent Koelbox en de BBQ-manager. En iemand met een stopwatch, de zogenaamde “starter”, niet te verwarren met de “stopper” of de “ontstopper” (dat is ook weer een soort starter). Wim heeft plaatsgenomen op zijn vaste plek: het dek. Hij probeert met zijn ogen open te slapen, zodat hij niet zo snel verbrand. JP stapt in zijn leeshoek. Na de eerste ankierlier-activiteit van het duo SM werd door de schipper een eerste BOB geserveerd – compleet met verse Pinac.
Marigot is herkenbaar aan een kerkje of fort op een berg en een roestige schutting in de haven. Marian (het re-animeermeisje, ook wel Curacao genoemd) lag met (ont) spanningshoofdpijn op bed, de rest met de Dinghie naar het vaste land om Frans te dineren in Saint Martin: Escargots en poison (niet te verwarren met poisson) behalve carnivoor JP natuurlijk, alhoewel hij later overstag is gegaan visgewijs. De peperlier was lierisch en de wijn was “Solo”, alhoewel we hem samen dronken. Het vriendje van Marjo was wel disposable, hij werd na gebruik bruut vervangen door een nieuwe. Mattijs fabriceerde een mooie mapkin[5]. Op de terugweg nog een paar kleine biertjes genomen op de boulevard (vet gefinancierd door de EU) – we moesten tenslotte ingewerkt worden voor de HR[6]. Een mooie M&C champagnekoeler/fruitmand paste helaas niet in het tasje- maar we hadden wel mooi uitzicht op een aflevering van de Marigot Soap: vrouw-met-tas wacht smachtend op telefoontje van haar prins terwijl een fan zich aan haar opdringt waarna hij zichzelf dan maar aan de steiger geeft.
Escargots op z’n Hollands met 8 lepeltjes
Dag 3. Za. 25 februari 2007
“Lekker, Mahi Mahi op de voorhuid gebakken”
___________________________________________________________________________
Susan start de dag met een rondje cat-zwemmen. Wat een heerlijkheid om de dag te starten met een duik in het mooie blauwe water, we kunnen er aan wennen. Na ontbijtje vertrekken we richting Statia, een lange tocht van 35 mijl. Op het fokje om StM heen en daarna 6 knopen op
volle zeilen. Na een uur of drie zeilen zien we dolfijnen, een hogeschool vol. Snel foto’s en films maken, het was echt dol fijn!
“Lekker, Mahi Mahi op de voorhuid gebakken”
___________________________________________________________________________
Susan start de dag met een rondje cat-zwemmen. Wat een heerlijkheid om de dag te starten met een duik in het mooie blauwe water, we kunnen er aan wennen. Na ontbijtje vertrekken we richting Statia, een lange tocht van 35 mijl. Op het fokje om StM heen en daarna 6 knopen op
volle zeilen. Na een uur of drie zeilen zien we dolfijnen, een hogeschool vol. Snel foto’s en films maken, het was echt dol fijn!
Verderop hebben we beet met onze uitgehangen lijn-met-bling-bling-aas, de koers wordt direct aangepast. Grote hilariteit, dit is echt een joekel! Een mahi mahi van minstens vier meter, in de mooiste kleuren van het palet, kunnen we een heel eiland een week van voeden! Maar helaas denkt de mahi² er zelf anders over en ging even iets voor zichzelf doen. Helaas…Marjo heeft meer geluk, het aas wordt aan haar tasje bevestigd om de vang-kansen groter te maken deze vakantie.
Bijkomend van dit grote avontuur komen we er achter dat we zover zijn afgedreven dat we alleen nog kunnen zwaaien naar Saba en Statia ver achter de horizon verdwenen is. Een alternatief plan wordt gesmeed: de koers wordt verzet naar een baai in St. Barts-Noord. Pas tegen zonsondergang wordt het doel bereikt, waar deze uitgebreid bewonderd & gefotografeerd wordt bij de BOB[7] met als toetje: banaan, nutella in rum uit een alupakje. Euca legt nog even 1 van haar kook-wijsheden uit: ‘een vis moet er niet uitzien als een vis, dan weet je dat ie niet vers is’. Vroeg op stok (22.30 uur).
St. Barts:
Anse de Columbier
Bijkomend van dit grote avontuur komen we er achter dat we zover zijn afgedreven dat we alleen nog kunnen zwaaien naar Saba en Statia ver achter de horizon verdwenen is. Een alternatief plan wordt gesmeed: de koers wordt verzet naar een baai in St. Barts-Noord. Pas tegen zonsondergang wordt het doel bereikt, waar deze uitgebreid bewonderd & gefotografeerd wordt bij de BOB[7] met als toetje: banaan, nutella in rum uit een alupakje. Euca legt nog even 1 van haar kook-wijsheden uit: ‘een vis moet er niet uitzien als een vis, dan weet je dat ie niet vers is’. Vroeg op stok (22.30 uur).
St. Barts:
Anse de Columbier
Dag 4. Z0. 26 februari 2007
Verdere kennismaking. “En, speel je ook een instrument?” “ja, een drankorgel”
___________________________________________________________________________
Vroeg op, 7.30 uur. Gesnorkeld langs de kust, schildpad gezien met twee aanhang-vissen en verder de hele inhoud van het aquarium van de Chinees. Pim was niet onder de indruk:
“Laat ik het zo zeggen, als het mijn aquarium was zou ik het leeg laten lopen”. Ontbeten met ei en avocado.
Vandaag weer een lange dag voor de boeg: 48 mijl (8 uur, 6 knopen per uur, zonder steken-wel met kruisen) naar St. Nevis. Wim aan roer: “Mijn zeilen staan stijf, dus daar kan het niet aan liggen”. Onderweg een tonijn gevangen, dus lekker sashimi als aperatief, met Old Amsterdam, wasabi en ketjap, opgeleukt met verse pastaschelpjes van het strand. Wat een leven, we kunnen er aan wennen.
Donkeren wolken trekken samen. Houden we het droog vanavond?
Met de dinghy naar de kant, laat die slippers maar thuis. Vanwege zware branding zette Mattijs ons bij de pier af, waarna hij zelf de branding trotseerde. De Sunshine-bar ziet reggae-achtig uit, met eenzelfde laxe bediening. Na 4 muggensteken, drie Killer Bees[8] (1e rondje van Pims moeder) en eten (vanalles voor $ 25: Koosjer varken van een Joodse vriend in Brazilie, Koe van een Indiase vriend, gambas, vis en kip) gingen we weer de boot in.
De after-party zette goed in: S&M gingen op de voorplecht ‘Dansen op de Vulkaan’, met paaldansen om de mast (of was het mastdansen om de paal?). En zeker & vast: Jambers 10 jaar later. Ook Marian gaf een voorstelling Salsa en lapdansen op Pim.
Marian: “Ik ga skinny dippen”.
Pim: “met skinny dipsaus?”
Daarna legde ze nog even uit hoe stout ze vroeger was: ‘Ik heb alles gedaan wat God geboden heeft’ (..) Marjo gaf de zee (en de dinghy) nog een rode salsavlek. Kortom, het bleef nog lang onrustig op de caribische wateren…
“Nevis a dull moment”
Verdere kennismaking. “En, speel je ook een instrument?” “ja, een drankorgel”
___________________________________________________________________________
Vroeg op, 7.30 uur. Gesnorkeld langs de kust, schildpad gezien met twee aanhang-vissen en verder de hele inhoud van het aquarium van de Chinees. Pim was niet onder de indruk:
“Laat ik het zo zeggen, als het mijn aquarium was zou ik het leeg laten lopen”. Ontbeten met ei en avocado.
Vandaag weer een lange dag voor de boeg: 48 mijl (8 uur, 6 knopen per uur, zonder steken-wel met kruisen) naar St. Nevis. Wim aan roer: “Mijn zeilen staan stijf, dus daar kan het niet aan liggen”. Onderweg een tonijn gevangen, dus lekker sashimi als aperatief, met Old Amsterdam, wasabi en ketjap, opgeleukt met verse pastaschelpjes van het strand. Wat een leven, we kunnen er aan wennen.
Donkeren wolken trekken samen. Houden we het droog vanavond?
Met de dinghy naar de kant, laat die slippers maar thuis. Vanwege zware branding zette Mattijs ons bij de pier af, waarna hij zelf de branding trotseerde. De Sunshine-bar ziet reggae-achtig uit, met eenzelfde laxe bediening. Na 4 muggensteken, drie Killer Bees[8] (1e rondje van Pims moeder) en eten (vanalles voor $ 25: Koosjer varken van een Joodse vriend in Brazilie, Koe van een Indiase vriend, gambas, vis en kip) gingen we weer de boot in.
De after-party zette goed in: S&M gingen op de voorplecht ‘Dansen op de Vulkaan’, met paaldansen om de mast (of was het mastdansen om de paal?). En zeker & vast: Jambers 10 jaar later. Ook Marian gaf een voorstelling Salsa en lapdansen op Pim.
Marian: “Ik ga skinny dippen”.
Pim: “met skinny dipsaus?”
Daarna legde ze nog even uit hoe stout ze vroeger was: ‘Ik heb alles gedaan wat God geboden heeft’ (..) Marjo gaf de zee (en de dinghy) nog een rode salsavlek. Kortom, het bleef nog lang onrustig op de caribische wateren…
“Nevis a dull moment”
“Nevis say Nevis again”
Dag 5. Ma. 27 februari 2007
Zonnebril kwijt. “Misschien is hij gaan lopen, hij heeft tenslotte pootjes”
___________________________________________________________________________
Half 9 op. Zon, wind en een prachtig uitzicht op Nevis, strand & palmen en de bergen in de nevel. We hebben al een tijdje geen nieuw ijs kunnen halen, dus het ontbijt wordt zwetende kaas en lauwe yoghurt. Op het koningskoppel na ging iedereen het dorpje in: Charlestown[9], minidorpje maar toch de hoofdstad van Nevis. “Over een uur terug?” “OK” zegt iedereen, maar bij een blik op de polsen blijkt niemand een horloge om te hebben… Mirjam en Matthijs gaan weer leuk iedereen inklaren, terwijl JP en Marian alle lokale banken met een bezoekje verrassen om eerst lokale dollars te pinnen, die vervolgens in een andere bank om te wisselen in US-dollars, om in derde bank weer te wisselen in Euro’s, of zoiets. Marjo, Wim en Susan deden de inkopen en Marjo kocht een nieuwe zonnebril en Wim een nieuwe Cricket-beer voor de Berenboot. (West Indies organiseren de World Cricket Games in 2007) Verzamelen met een Ting en weer de boot op. Uurtje zeilen aan de wind, naar een baaitje voor een ankerlunch (motorloos op de lier): Wims tosties met ei en worst en wijntje erbij. Snorkelen, deksletten, lezen (JP), Manu Chao op.
Fokje op en richting Basseratte, hier gaan we in de haven liggen, joepie, echt douchen! Mattijs belt tevoren of er ruimte is en we hebben geluk, met een strakke achteruit-inparkeer-aktie kunnen we nog net terecht. De verse Pinacs werden weer geserveerd en de gesprekken worden steeds interessanter.
Marian vertelt een verhaal over varkensoogtransplantaties. Marjo: “Wat vonden de varkens ervan?” Pim: “Dat zit wel knor”.
Zonnebril kwijt. “Misschien is hij gaan lopen, hij heeft tenslotte pootjes”
___________________________________________________________________________
Half 9 op. Zon, wind en een prachtig uitzicht op Nevis, strand & palmen en de bergen in de nevel. We hebben al een tijdje geen nieuw ijs kunnen halen, dus het ontbijt wordt zwetende kaas en lauwe yoghurt. Op het koningskoppel na ging iedereen het dorpje in: Charlestown[9], minidorpje maar toch de hoofdstad van Nevis. “Over een uur terug?” “OK” zegt iedereen, maar bij een blik op de polsen blijkt niemand een horloge om te hebben… Mirjam en Matthijs gaan weer leuk iedereen inklaren, terwijl JP en Marian alle lokale banken met een bezoekje verrassen om eerst lokale dollars te pinnen, die vervolgens in een andere bank om te wisselen in US-dollars, om in derde bank weer te wisselen in Euro’s, of zoiets. Marjo, Wim en Susan deden de inkopen en Marjo kocht een nieuwe zonnebril en Wim een nieuwe Cricket-beer voor de Berenboot. (West Indies organiseren de World Cricket Games in 2007) Verzamelen met een Ting en weer de boot op. Uurtje zeilen aan de wind, naar een baaitje voor een ankerlunch (motorloos op de lier): Wims tosties met ei en worst en wijntje erbij. Snorkelen, deksletten, lezen (JP), Manu Chao op.
Fokje op en richting Basseratte, hier gaan we in de haven liggen, joepie, echt douchen! Mattijs belt tevoren of er ruimte is en we hebben geluk, met een strakke achteruit-inparkeer-aktie kunnen we nog net terecht. De verse Pinacs werden weer geserveerd en de gesprekken worden steeds interessanter.
Marian vertelt een verhaal over varkensoogtransplantaties. Marjo: “Wat vonden de varkens ervan?” Pim: “Dat zit wel knor”.
Marian: “Ik drink koffie bij de Grappa”
Pim: “ik bij de vleet”
Marian: “Als je aambeien hebt en je eet Madame Jeannets, dan branden ze vanzelf weg”
Pim: “Maar het is toch geen aambeientijd?”
In het lokale bejaardenrestaurant (www.Ballahoo.com) allerlei lekkere hapjes gegeten, onder het genot van Carieb. Bleef een Carieb-asbak aan een tasje plakken. Weer een nieuwe mapkin gemaakt met de wedstrijd-wind-verwachting en de strategieën. Bargast sliep ondertussen gewoon door. Op de boot afterparty met Vogue-stappen op een autosirene, liedje raden van feestCD en ‘JP gaat een Liedje Zingen Troelalala Troelala’.
De buren konden er ook erg van genieten…
Dag 6. Di. 28 februari 2007
“Eustatius, wat voor geldeenheid hebben ze daar?” “Statiegeld”
___________________________________________________________________________
8 uur op. Heerlijk douchen in een douche-balzaal. Voor $ 200 inkopen gedaan en een rondje stad gedaan, fruit punch gedronken en paar souvenirs gescoord. Nevis →
Pim: “ik bij de vleet”
Marian: “Als je aambeien hebt en je eet Madame Jeannets, dan branden ze vanzelf weg”
Pim: “Maar het is toch geen aambeientijd?”
In het lokale bejaardenrestaurant (www.Ballahoo.com) allerlei lekkere hapjes gegeten, onder het genot van Carieb. Bleef een Carieb-asbak aan een tasje plakken. Weer een nieuwe mapkin gemaakt met de wedstrijd-wind-verwachting en de strategieën. Bargast sliep ondertussen gewoon door. Op de boot afterparty met Vogue-stappen op een autosirene, liedje raden van feestCD en ‘JP gaat een Liedje Zingen Troelalala Troelala’.
De buren konden er ook erg van genieten…
Dag 6. Di. 28 februari 2007
“Eustatius, wat voor geldeenheid hebben ze daar?” “Statiegeld”
___________________________________________________________________________
8 uur op. Heerlijk douchen in een douche-balzaal. Voor $ 200 inkopen gedaan en een rondje stad gedaan, fruit punch gedronken en paar souvenirs gescoord. Nevis →
Rond het middaguur vertrokken we voor een 4 uur durende tocht (18 mijl). Weer een groepje dolfijnen gezien en een enorme Mahi² gevangen van wel 12 kilo. Dankzij geduld en sterke armen kon de enorme vis behendig in de boot worden geworpen. (zie filmpje op YouTube) Wat een sensatie! De mooie geel-groene vis verandert snel in grijs als zijn ziel richting zeil dwaalt. Nog wat stuiptrekkingen en het is gedaan. Volgens de schipper $ 120, schoon aan de haak. 
Before - during - after:
In Sint Eusatius (Statia, Provincie Noord-Holland, 1300 inwoners) leggen we bedachtzaam aan in de woelige baai. Ondanks genoeg ruimte om ons heen (de hele caribische zee), willen alle andere boten graag precies naast ons gaan liggen, gezellig! De olietankers op de achtergrond zorgen voor een pittoresk uitzicht. We genieten ervan tijdens de vissoep en de gegrilde variant op de BBQ, wijn in de wijncomdoom.Vroeg onder zeil.
Dag 7. Wo. 1 maart 2007
“De wind is moe, hij is gaan liggen”
___________________________________________________________________________
7.30 uur op. Half uurtje later ging S&M en het schippersstel met de dinghy naar de kade, om de vulkaan op het eiland te beklimmen: 600 meter hoog. Onderweg landkrabben en kippen, Hollandse koeien en een slang gezien. Bovenop de vulkaan de langverwachte scène: Dansen Op De Vulkaan, met live muziek van De Dijk erbij (via I-pod opgenomen op telefoon, afspelen en opnemen camera, Jan de Bont zou het toch anders gedaan hebben… alleen de omtrekkende beweging van Mattijs was zeer professioneel) Twee Duitsers waren zo onder de indruk dat ze bijna het ravijn in vielen. Ook de hagedisjes kwamen in grote getale langs om van het optreden te genieten (en van een broodje pindakaas)
Na de afdaling – waar een landkrab zich halsstarrig vastgebeten heeft in het lijntje van de Ixus van Mirjam – nog een kort rondje in het dorp. Mooie vervallen huisjes, met de meest uitgebreide stereotorens en tv’s binnen, soort A’dam Z-O...
Met de rest van de groep een Ting gedronken, en terug naar boot, snelle duik en snel weg: 25 mijl, 4 uur varen naar St. Barts. Geen lijntje uit vandaag want we eten kip vanavond… Iedereen in de relaxstand. Mattijs vraagt zich af hoe deze groep vanaf overmorgen in een regatta moet meedoen, nu iedereen net de sluimerstand heeft gevonden…
In Barts merken we een drukte op, we zien de eerste NLse regatta-boten liggen en de eerste teamshirts (’setjes’ noemt Ieke ze): Ouddaen, Gaastra, Regt op de Plaet, Allen&Overy. Aanleg verloopt lastig, soort Langweer op zaterdag met Hemelvaart.. We eten pompoensoep en kip-curry en doen een cocktail na op de boulevard (www.BazBar.com) De kamikaze[10] (be)viel het beste. Wim heeft indertussen 14 nieuwe zwembroeken gescoord bij de lokale klere-zaak. Het volk bestaat voor de helft uit regatta en voor de helft uit PC Hooft. Niet te gek laat naar bed, uurtje of 1.
“De wind is moe, hij is gaan liggen”
___________________________________________________________________________
7.30 uur op. Half uurtje later ging S&M en het schippersstel met de dinghy naar de kade, om de vulkaan op het eiland te beklimmen: 600 meter hoog. Onderweg landkrabben en kippen, Hollandse koeien en een slang gezien. Bovenop de vulkaan de langverwachte scène: Dansen Op De Vulkaan, met live muziek van De Dijk erbij (via I-pod opgenomen op telefoon, afspelen en opnemen camera, Jan de Bont zou het toch anders gedaan hebben… alleen de omtrekkende beweging van Mattijs was zeer professioneel) Twee Duitsers waren zo onder de indruk dat ze bijna het ravijn in vielen. Ook de hagedisjes kwamen in grote getale langs om van het optreden te genieten (en van een broodje pindakaas)
Na de afdaling – waar een landkrab zich halsstarrig vastgebeten heeft in het lijntje van de Ixus van Mirjam – nog een kort rondje in het dorp. Mooie vervallen huisjes, met de meest uitgebreide stereotorens en tv’s binnen, soort A’dam Z-O...
Met de rest van de groep een Ting gedronken, en terug naar boot, snelle duik en snel weg: 25 mijl, 4 uur varen naar St. Barts. Geen lijntje uit vandaag want we eten kip vanavond… Iedereen in de relaxstand. Mattijs vraagt zich af hoe deze groep vanaf overmorgen in een regatta moet meedoen, nu iedereen net de sluimerstand heeft gevonden…In Barts merken we een drukte op, we zien de eerste NLse regatta-boten liggen en de eerste teamshirts (’setjes’ noemt Ieke ze): Ouddaen, Gaastra, Regt op de Plaet, Allen&Overy. Aanleg verloopt lastig, soort Langweer op zaterdag met Hemelvaart.. We eten pompoensoep en kip-curry en doen een cocktail na op de boulevard (www.BazBar.com) De kamikaze[10] (be)viel het beste. Wim heeft indertussen 14 nieuwe zwembroeken gescoord bij de lokale klere-zaak. Het volk bestaat voor de helft uit regatta en voor de helft uit PC Hooft. Niet te gek laat naar bed, uurtje of 1.
posted by Marjo @ 6:11 PM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home