The Trailer Trash Gypsy Circus
‘Het is weer zover, de blaadjes vallen van de bomen, de eerste vorst zit in de lucht dus dan weet je het wel; het jaar is bijna op! En dan vieren we in Pacific Parc het superleukste oud en nieuwfeest van Amsterdam.’
Zo werd het feest aangekondigd, dat wij met zijn allen nauwkeurig hadden geselecteerd uit de lange lijst van oud en nieuw feestjes van dit jaar, in Amsterdam. Een aankondiging die weinig overdreven was, want het wàs het superleukste oud en nieuwfeest van Amsterdam editie 2006!
Als voorpret nodigde Floor ons uit, om bij haar thuis te komen eten. ‘Wel je eigen eten meenemen’, was de boodschap. Want wie heeft er nu zin de hele dag in de keuken te staan, als je die dag de metormafose in moet gaan om er als een echte Gypsy-queen weer uit te komen. En Floor met haar originele ‘Marlies Dekkers’, was het niet als enige gelukt die avond aan te treden als een mooie zigeunerin.
De rest van de dames had ook heel wat werk en voorwerk gedaan. Strokenrokken werden geleend of van zolder gehaald, gewassen en gestreken. De juwelen box werd om gegooid om alles om te hangen wat blonk, her en der nog wat extra opgeleukt met een sjaaltje.
Na het diner met kaarslicht, champagne en sterretjes, werd het tijd rond elf uur de regen te trotseren en de Westergastfabriek te verblijden met de komst van ons zevenstal.
Aldaar aangekomen werden we warm verwelkomd door de saxofoon, veilige lockers om je jas in op te bergen en veel, heel veel gratis champagne!
De fabriekshal was geweldig aangekleed met caravans, trailer trash stands, een reuzerat (jawel!) en Johnny Cash op het huizenhoge podium!
Voordat de klok 12 uur sloeg, voegden nog vier feestvierdersvrienden zich bij ons, om op moment suprème elkaar gelukwensend in de armen te vallen! Geen vuurwerk, maar wel de partypoppers van Janette zorgde voor de bijbehorende knallers.
Toen de rust weer wat was wedergekeerd, werd onze groep nog verder opgeleukt met de vrienden die er om 12 uur niet bij hadden kunnen zijn wegens het in het bezit zijn van krolse katten.
Nadeel van zo’n grote groep, met allemaal van die ontzettende leuke mensen, is dat er toch wel wat weinig gemengd en gemixed werd. Iets dat Angelique en ikzelf, ons toch wel degelijk hadden voorgenomen voor het nieuwe jaar. Maar ach, daar hebben we nog 364 dagen de tijd voor.
En we zijn er nog jong zat voor! Want tegen ons uithoudingsvermogen kon de jongste telg van het gezelschap toch niet op. Gelukkig wist Floor het brakende Bartje veilig thuis te brengen, waardoor zij zich natuurlijk niet uit het veld liet slaan en even laten weer gezellig aansloot!
Zo werd het feest aangekondigd, dat wij met zijn allen nauwkeurig hadden geselecteerd uit de lange lijst van oud en nieuw feestjes van dit jaar, in Amsterdam. Een aankondiging die weinig overdreven was, want het wàs het superleukste oud en nieuwfeest van Amsterdam editie 2006!
Als voorpret nodigde Floor ons uit, om bij haar thuis te komen eten. ‘Wel je eigen eten meenemen’, was de boodschap. Want wie heeft er nu zin de hele dag in de keuken te staan, als je die dag de metormafose in moet gaan om er als een echte Gypsy-queen weer uit te komen. En Floor met haar originele ‘Marlies Dekkers’, was het niet als enige gelukt die avond aan te treden als een mooie zigeunerin.
De rest van de dames had ook heel wat werk en voorwerk gedaan. Strokenrokken werden geleend of van zolder gehaald, gewassen en gestreken. De juwelen box werd om gegooid om alles om te hangen wat blonk, her en der nog wat extra opgeleukt met een sjaaltje.
Na het diner met kaarslicht, champagne en sterretjes, werd het tijd rond elf uur de regen te trotseren en de Westergastfabriek te verblijden met de komst van ons zevenstal.
Aldaar aangekomen werden we warm verwelkomd door de saxofoon, veilige lockers om je jas in op te bergen en veel, heel veel gratis champagne!
De fabriekshal was geweldig aangekleed met caravans, trailer trash stands, een reuzerat (jawel!) en Johnny Cash op het huizenhoge podium!
Voordat de klok 12 uur sloeg, voegden nog vier feestvierdersvrienden zich bij ons, om op moment suprème elkaar gelukwensend in de armen te vallen! Geen vuurwerk, maar wel de partypoppers van Janette zorgde voor de bijbehorende knallers.
Toen de rust weer wat was wedergekeerd, werd onze groep nog verder opgeleukt met de vrienden die er om 12 uur niet bij hadden kunnen zijn wegens het in het bezit zijn van krolse katten.
Nadeel van zo’n grote groep, met allemaal van die ontzettende leuke mensen, is dat er toch wel wat weinig gemengd en gemixed werd. Iets dat Angelique en ikzelf, ons toch wel degelijk hadden voorgenomen voor het nieuwe jaar. Maar ach, daar hebben we nog 364 dagen de tijd voor.
En we zijn er nog jong zat voor! Want tegen ons uithoudingsvermogen kon de jongste telg van het gezelschap toch niet op. Gelukkig wist Floor het brakende Bartje veilig thuis te brengen, waardoor zij zich natuurlijk niet uit het veld liet slaan en even laten weer gezellig aansloot!
Met lichte tegenzin (god, wat deden mijn voeten zeer), werd er dan toch besloten om een taxi te pakken om de afterparty in te zetten op de Lierhoff. Met zijn vieren in de taxi (Susan was er niet bij, zei ze), werden we aldaar veilig afgezet. Maar veel verder dan een glaasje water wisten we niet te komen. Moe maar voldaan, strompelden mijn logeetjes en ik als snel naar huis om met een lach op ons gezicht onze oogjes te sluiten.
Voor meer beeldmateriaal verwijs ik u door naar: http://www.janettevdm2006.blogspot.com/
posted by Marjo @ 6:00 AM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home