De Wonderlijke Winter Efteling

Wat is er nu leuker dan op 2e kerstdag met de 17-koppen tellende familie binnen te zitten en constant de kinderen proberen bezig te houden en te corrigeren? De kinderen bezighouden en corrigeren in... de Wonderlijke Winter Efteling!
Kees en Corinda kwamen deze Kerst, met hun 2 zoons Koen en Bas, speciaal over voor dit heuse familie evenement. En ikzelf had er ook wel zin in om met mijn ouders mee te gaan naar het sprookjespark, ik voelde meer helemaal kind. Het was koud maar heel zonnig, wat zeker invloed had. Aangekomen bij het park werden de coordinaten opgevraagd van Pieter en familie, die we even later aantroffen bij een knus kampvuur naast de Pagode. Meteen tijd voor ons eerste tripje. Nadat we de Pagode hadden betreedden, bracht deze ons hoog in de lucht en al draaiend konden we het hele park en verder, vanuit de lucht aanschouwen. Uitkijkend of we de rest van de familie elders in het park konden ontdenken. Weer aangekomen op vaste grond, bleek de telefoon toch een beter communicatiemiddel te zijn. Tijdens de eerste kop hete koffie voegden Hans en Kees en hun gezinnen zich al snel bij ons. Nadat alle 17 min 1 (Ties was veilig bij zijn andere opa en oma achtergebleven) hun mening over de volgende bestemming hadden gegeven, werd de tocht voortgezet naar het sprookjesbos van Langnek en de rode schoentjes. Tijd voor een familie picture. De minst actieve, Matthijn zie kinderwagen, heb ik later op de dag gelukkig nog wel uit zijn warme wagentje weten te lokken om de omgeving te aanschouwen. Al heeft ie nog wel de leeftijd alles met bange ogen te aanschouwen. De tocht door het sprookjesbos werd door Sabine en mij in eerste instantie gedomineerd door de wens wel heel snel een toilet te vinden. Gelukkig hebben wij, de anderen achter ons latend, daardoor nog wel wat van de verschillende sprookjes kunnen aanschouwen tijdens onze zoektocht naar eerder genoemde gelegheid. Want al snel, na terugkomst bij de groep, brak er een enorme hagelbui los waardoor we met z'n allen moesten schuilen voor deze winterse korrels. Toen de lucht weer enigszins betrouwbaar leek, zijn we snel gevlucht naar het droge onderkomen van het IJspalijs. IJspret voor de kinderen en gluwein voor de ouderen... dachten we. In de afgeladen ijshal trok Annelou al snel haar ijzers onder. Zelf heb ik ook nog een poging gedaan deze te bemachtigen, maar de rij voor de verhuur was wel winter wonderlijk lang. Nadat de gluwein uitverkocht bleek te zijn, gingen Pieter en familie hun vermaak maar eens elders zoeken, met als doel een rondrit met het treintje. Gelukkig was er een uurtje later weer een reunie om een decadente buffetmaaltijd te nuttigen in Het Witte Paard. Dat beest staat er ook echt... wat Mathijn ook tot een actieve deelnemer aan het gezelschap maakte.
Het was inmiddels zo'n uur of zes, koud en donker, waardoor de verlichting een prachtig Kerstsfeer gaf aan het park en haar bezoekers.
Het was dus nog even geen tijd om naar huis te gaan. Grote kinderen werden weer klein toen zij ook een stukje mochten meerijden in de alom bekende Stoomcarrousel. (Ik was wat vroeg met afdrukken, slechts een stukje Annelou te zien op deze foto.)
Ook het Carnaval Festival was grote pret. Ik ben er wel eens geweest tijdens Tienertoer, zo'n 15 jaar geleden, maar het is me sindsdien altijd bijgebleven. In een karretje per rails werden we langs allemaal leuke voorstellingen gereden, waarbij de verschillende landen werden uitgebeeld. Met als rode draad Loekie de Leeuw, zo werd nog eens duidelijk toen Isabelle dit vermeldde bij elke voorstelling. Ook het enige wat ze zei trouwens. O nee, 1 keer zei ze dat ze niet bang was. Wat al een pak van mijn hart was, daar ik de enige medepassagier was tijdens de tocht in haar wagentje.
Als laatste gelegenheid werd het Kinder Wonder Winterland aangedaan. Luchtkussens, een sneeuwglijbaan en... eindelijk de lang versmachtte gluwein. Hier werd ik toch wel aan een grote kinder behendigheidstest onderworpen. Ik had als doelstelling de inmiddels medium-actieve Matthijn te verblijden met een heus peuterluchtkussen. Echter (met de verzekering van moeder Lilian dat ik hem goed in de gaten moest houden), kwam ik onderweg een plasnatte Bas tegen, die door alle overweldigende belevingen zijn blaas niet meer onder controle had weten te houden en nu in de handen van eenoezichter hing. Deze was naarstig opzoek naar de moeder van het geschrokken kind. Ik kon niet anders dan de hand van Matthijn loslaten, Bas overnemen en naar zijn moeder brengen voor een droge broek en weer, onder lichte paniek, terugkeren naar waar ik Matthijn had achtergelaten. Pff, hij was er nog. Na vervolgens een kleine blik te hebben geworpen op het inimini lichtkussen, weigerde hij tot actie over te gaan. Missie mislukt...
Maar daarentegen geweldige momenten bij Koen en Annelou die even later de glijbaan hadden ontdekt. Z'n eerste rit sloot Koen af met een pas geleerd 'Assume!' Zelfs papa Hans kon een ritje niet laten op de, op kindermaat afgestemde, band en legde tijdens zijn afdaling zijn belevingen vast middels een camera.
Moe maar voldaan was het omstreeks half 8 toch wel tijd huiswaards te keren. Een geweldige dag en ik hoop dat ik van de zomer ook nog een keer mee mag met de kids naar de Efteling.