Vondelpark picknick 2005

We hadden eigenlijk de hoop al opgegeven, maar toch bleken we in September nog een paar goede na-zomerdagen te krijgen. Het was dan ook op de valreep dat we besloten de picknick alsnog door te laten gaan. De uitnodiging en de adressenlijst stonden al een zomer lang in draft-versie te wachten, toen donderdagochtend werd besloten 2 dagen later de picknick te houden. De genodigde lijst liep dan wel tot over de 100 (excl. kids), zelf hadden we geschat zo'n 25 tot 30 mensen te ontvangen. Het draaiboek van eerdere picknicks en feestje werd ge-copy-paste en daar waar nodig wat bijgeschaafd. Omstreeks 14.00 uur zaterdagmiddag werdt er begonnen met de opbouw. Dit keer met de luxe van een auto -versus een winkelwagentje in het verleden- die we naast het park konden lossen op het enige en dichtsbijzijnste plekje. Toen ik me, tussen de file bloemencorsowagens door, een weg naar huis baande om de auto te veruilen voor de fiets, was Susan al begonnen met het aankleden van een deel van het park. De temperatuur liep aldaar wel op tot zo'n 25 graden, gelukkig af en toe afgewisseld door een licht verkoelend briesje. Volledig klaar voor het festijn duurde het toch nog wel even voordat de eerste gasten arriveerden: Lierhof-buren Elise en Arman, die tevens ook meteen de topgasten van de dag bleken omdat ze tot het einde toe present bleven.
Gelukkig kwam er enige tijd later een regelmatig stroom van gasten op gang. Iedereen trouw met kleedje en flesje.
Extra dimensie was de komst van Astrid met haar (franse) echtgenoot, half-om-kids en franse vriend. De franstalige invloed bracht mensen tot het lef zelf ook woordje Frans te wagen. Tevens mochten we genieten van wat heerlijke lekkernijen die zij mee hadden gebracht, speciaal geimporteerd. Het kost wat, maar dan heb je ook wel wat op zo'n feestje. Gevolg was echter wel, dat onze hollandse pastasalades zo goed als genegeerd werden.... Gelukkig deden de spiesjes 'a la Duchess', het ook dit jaar weer goed en niet alleen bij Susan. Het was een vrolijke boel en er werd weer flink gekletst, gemengd en gedronken. De schemer viel en enkele vestjes werden aangetrokken, maar de temperatuur bleef aangenaam. Wat later op de avond gaf een andere internationale gast spontaan een optreden. Geen idee wie het was eigenlijk, maar zingen kon ie wel. Om een uur of 12 's nachts werd het kamp opgebroken. Met een man of 10 werden de spullen in het donker bijeen gezocht (de organisatie had een klein steekje laten vallen: lamp vergeten) en met de kaarsen in de hand werd het gras afgezocht om te controleren of al de items en het afval vergaard was. Tijd voor de afterparty! Lierhof buurman Sjef bood spontaan aan dit feest in zijn woning te houden. Alle tassen werden verdeeld en de stoet begaf zich naar zijn appartement. Aldaar aangekomen werdt de feestvreugde reeds na 15 minuten al verstoord door een aanbellende buurman, waardoor we toch weer genoodzaakt waren het feest wederom te verplaatsen. Ditmaal naar de after-party-top-locatie van Susan (haar buurman was reeds gewaarschuwd daar hij eerder die avond ook op de picknick was geweest. Tevens heeft hij een bijzonder hoge irritatiegrens.) Het de klassiekers werden opgezet en het volume ging lichtelijk omhoog, waarna de voetjes al snel van de vloer kwamen. Er werd nog tot diep in de nacht gedanst, gelachen en gedronken...