Zomercruise De Eenhoorn deel I

Zoals we het de laatste jaren gewend zijn van onze supersterren van het Bakkerstraat zeilen, zorgen zij na het Hemelvaartweekend voor een eigen inbreng. Zo was het vorig jaar de Bakkerstraat-site van Stijn, dit jaar was het de Zomercruise van Ingrid en Neill. Al was het aantal Bakkers (6 van de 20) wat dun bezaait, daarmee was het succes van het zeilweekend niet uitgesloten. Amnestie was in meerdere mate vertegenwoordigd, zo ook een verhoging van de subsidie in vergelijking met Hemelvaart, zoals je hiernaast kunt zien.
Op vrijdagavond rond een uur of 20.00 was het team kompleet, tijdens een voorborrel met happen in Harlingen-city. Gevolgd door een nadere kennismakingsborrel aan boord tot in de kleine uurtjes. Het appel de volgende ochtend viel dus wat zwaar, toen we om een uur of 10 uitvoeren met als eind doel van die dag: Terschelling. Ook al was het in Nederland best lekker weer, op de wadden kan het heel anders uitpakken. Tevens wel wat minder actief dan we gewend zijn, zeilen op zo'n groot schip. Af en toe aan een touw trekken (schijnen daar geen lijnen meer te heten), dan wel met zo'n 4 man tegelijk (vergt toch wel enige afstemming). Maar er werden ook zeker nieuwe trends ondekt, zoals touwtje springen op dek en jezelf presenteren in de, uit Oegstgeest afkomstige, laatste mode : de honsjoponcho. Na een dagje lamlendig aan dek hangen, je een beetje mengen onder de andere matrozen, kwamen we om een uur of 6 aan in het zonnige Terschelling. Er konden eindelijk wat laagjes uit. Voor Stijn en Dennis werd het feest helemaal kompleet toen een 3-master, volbeladen met Duitsers inclusief Schlagers, langszij kwam liggen. Onze overige bemanning deed echter enorm zijn best de Duiters zoveel mogelijk te negeren. Na een gezonde BBQ aan boord, met ook niet-zwart-vlees, werd het tijd om Terschelling te ondekken. Ook deze zeilavond lukte het de groep enigszins bijelkaar te houden, al werd er in het begin wel een paar keer onwennig van kroeg gewisseld. Wat tot gevolg had, toen het eindelijk een feest werd, de lichten alweer aangingen. Gelukkig voor ons was er, bij terugkomst op de Eenhoorn, een nieuw vat op de tap aangesloten. De avond werd voortgezet met Salsa-les, intervieuws (altijd leuk om die te telefoon-tapen en de volgende dag nuchter terug te horen), en het bezoek van een lokaaltje die werd gecradle-snatched en wat duiters die opeens hun Grappa kwijt bleken te zijn... Bij het krieken van de dag taaide de laatste af naar hun kooi of gingen door met de taak van de volgende ochtend, het klaarmaken voor de afvaart terug naar de bewoonde wereld.