Thailand. De boedha van Krabbi
In de 2e week van onze Thailand vakantie, zijn we gaan rondtoeren met de vrienden waar we logeerde Cris en Kat. Cris achter het stuur, want in Thailand moet je wel bedreven zijn in het links rijden.
De eerst overnachtig vond plaats in Krabbi, in een knus bungalowparkje met zwembad, waar we lekker van genoten hebben. Natuurlijk werd er ook goed geshopt, met de bijbehorende afding taktieken. Het is echt ongeloofelijk wat voor een zeikende toeristen die Thaise kooplieden in hun stalletje krijgen. Maar goed, zo werkt het spel natuurlijk wel. Ze zullen deze marges ook echt wel zelf ingebouwd hebben. Je kunt dus ook niet anders als toerist, zonder het gevoel te hebben te wordne afgezet. Ach en ze blijven vriendelijk (dat is trouwens in Bangkok wel anders, toen ik na vastgelopen onderhandeling wegliep hoorde ik achter mij de jongen van de kraam een geluid maken van een pistool).
Vanuit Krabbi gingen we de volgende ochtend vroeg op voor de Boedha tour. Niet vroeg genoeg bleek later. Cris en Kat wilde ons meenemen naar een heel groot Boedha beeld, dat boven op een berg stond en onlangs door de monikken was gebouwd. Kleine uitdaging, om er te komen moest je 1.237 treden beklimmen van een in de berg uitgehouwen trap.
Tegen de tijd dat we onze klim begonnen was het reeds 11 uur 's morgens, over een uur zou de zon recht boven ons hoofd staan.
Kat en Judith brachten de klim er nog redelijk van af. Cris, ook heel sportief maar geblesseerd, bleef mij gezelschap houden. Ik vroeg me echt af wat voor profijt ik nu eigenlijk had van mijn hardloop training waar ik 2 maanden ervoor mee was begonnen.
Toen ik boven was, moest ik bijna kotsten, zo zwaar was het in de gloeiende hitte. Moest eerst een half uur bijkomen, voordat ik al het moois eens kon aanschouwen. Het was bijna niet voor te stellen hoe die monikken het voor elkaar hebben gekregen om dit daarboven neer te zetten. Want ook zij hebben keer op keer die trap moeten beglimmen. als hulpmiddel hadden ze naast de trap een provisorissch katrollen systeem gebouwd, waar ze hun matrialen mee naar boven konden hijsen. Een we vonden ook een slaapplaats van wat matten in een soort uitgehouwen rots, waar ze blijkbaar tussen het bouwen door hadden overnacht.
De eerst overnachtig vond plaats in Krabbi, in een knus bungalowparkje met zwembad, waar we lekker van genoten hebben. Natuurlijk werd er ook goed geshopt, met de bijbehorende afding taktieken. Het is echt ongeloofelijk wat voor een zeikende toeristen die Thaise kooplieden in hun stalletje krijgen. Maar goed, zo werkt het spel natuurlijk wel. Ze zullen deze marges ook echt wel zelf ingebouwd hebben. Je kunt dus ook niet anders als toerist, zonder het gevoel te hebben te wordne afgezet. Ach en ze blijven vriendelijk (dat is trouwens in Bangkok wel anders, toen ik na vastgelopen onderhandeling wegliep hoorde ik achter mij de jongen van de kraam een geluid maken van een pistool).
Vanuit Krabbi gingen we de volgende ochtend vroeg op voor de Boedha tour. Niet vroeg genoeg bleek later. Cris en Kat wilde ons meenemen naar een heel groot Boedha beeld, dat boven op een berg stond en onlangs door de monikken was gebouwd. Kleine uitdaging, om er te komen moest je 1.237 treden beklimmen van een in de berg uitgehouwen trap.
Tegen de tijd dat we onze klim begonnen was het reeds 11 uur 's morgens, over een uur zou de zon recht boven ons hoofd staan.
Kat en Judith brachten de klim er nog redelijk van af. Cris, ook heel sportief maar geblesseerd, bleef mij gezelschap houden. Ik vroeg me echt af wat voor profijt ik nu eigenlijk had van mijn hardloop training waar ik 2 maanden ervoor mee was begonnen.
Toen ik boven was, moest ik bijna kotsten, zo zwaar was het in de gloeiende hitte. Moest eerst een half uur bijkomen, voordat ik al het moois eens kon aanschouwen. Het was bijna niet voor te stellen hoe die monikken het voor elkaar hebben gekregen om dit daarboven neer te zetten. Want ook zij hebben keer op keer die trap moeten beglimmen. als hulpmiddel hadden ze naast de trap een provisorissch katrollen systeem gebouwd, waar ze hun matrialen mee naar boven konden hijsen. Een we vonden ook een slaapplaats van wat matten in een soort uitgehouwen rots, waar ze blijkbaar tussen het bouwen door hadden overnacht.
posted by Marjo @ 5:08 PM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home