Finaledag Nike's bedrijven regatta
Een jaarlijks terugkerend evenement wat georganiseerd wordt door Nike. Al een aantal dinsdagen in juni zijn er wedstrijden gevaren op de Loosdrechtse Plassen. Daar Nike nog wat bootvulling nodig had, wilde ik wel een dagje meevaren. De opkomst was echter zo laag dat Nicole en ik met zijn 2-en ons een polyvalkje eigen konden maken. Prima combi., zij achter het roer en grootzeil. Ik deed de rest. 's Morgens ging het prima, we vonden onszelf geweldig stoer en de rolverdeling was perfect. (Gaat ook wel goed als je je als fokkemaat niet opsteld als 2e kapitein, velen onder ons hebben wel eens ervaren wat er gebeurd als je dat wel doet...) We kwamen als 16e over de finish, van de 22. Valt mee toch! Na de lunch kwam de 2e wedstrijd die 2 keer de route van die ochtend betrof. We kregen een andere boot, die niet helemaal lekker door het water kleed, het zeil stond niet goed, we begonnen met een enorme geip (zo een waarbij zelfs je giek de lucht in vliegt) en de opkomende vermoeitheid maakte het allemaal toch wel wat zwaar voor de meisjes. De tere handjes gingen pijn doen bij windkracht 3-4 en het navigeren ging ook niet meer zo best. Maar we hebben het gehaald, als 21ste over de finish. (Nummer 22 kwam vlak achter ons binnen, nadat ze onderweg 2 keer een boot hebben omgeruild omdat het roer kapot was...)
Helaas geen stoere foto als dreamteam, maar wel een waar we elegant geposeerd het visnet uit proberen te komen... voor een vol terras natuurlijk. Kom er ook niet meer vanaf, een tocht met de vrouwenboot eindigt bij mij toch altijd met de redding van een man... Deze sprong echter naast de boot. Zie hem zwemmen, stond tot zijn navel in de modder. Later hoorden we dat het aan het teamnummer lag: de eerste wedstrijd kwam 'ons' team aan, een half uur na de prijsuitreiking... de keer erop tijdens de prijsuitreiking.
Helaas geen stoere foto als dreamteam, maar wel een waar we elegant geposeerd het visnet uit proberen te komen... voor een vol terras natuurlijk. Kom er ook niet meer vanaf, een tocht met de vrouwenboot eindigt bij mij toch altijd met de redding van een man... Deze sprong echter naast de boot. Zie hem zwemmen, stond tot zijn navel in de modder. Later hoorden we dat het aan het teamnummer lag: de eerste wedstrijd kwam 'ons' team aan, een half uur na de prijsuitreiking... de keer erop tijdens de prijsuitreiking.

0 Comments:
Post a Comment
<< Home